Restauracja mieściła się na ulicy Piłsudskiego / Warszawskiej 7.
Lajb Zajdman/Zajdeman pochodził z Żytniewa koło Radomska, gdzie urodził się w 1898 roku jako syn Szlomo i Estery.
Około 1917 roku osiadł w Wieruszowie. Tu zajął się kupiectwem
i ożenił się – wziął ślub w przedostatni dzień roku 1924 z Rojzą
z domu Erlich.
Figuruje na liście wyborców do wieruszowskiej gminy żydowskiej
z 1927 i 1931 roku jako kupiec. Wynajmował mieszkanie w domu przy ul. Piłsudskiego 7, należącym do Tomasza Walkowskiego
z Kępna. Dom ten mógł stać w okolicy dawnego Banku PKO,
może w miejscu ulicy łączącej Warszawską z Piskorską.
Miał troje dzieci: Hanę Ryfkę (1926), Chawę Sarę (1927) i Mendla (1929).
Prawdopodobnie pod koniec lat 20 otworzył niedużą restaurację. Widocznie interes nie był zbyt opłacalny, a Szanowni Goście
nie odwiedzali restauracji tak często, jakby właściciel sobie życzył, bo już w spisie z 1934 roku nie było po niej śladu.
Pojawił się natomiast skład wódek, którego był właścicielem.
W czasie wojny Lajb Zajdman wraz z rodziną przebywał
w Wieruszowie. W sierpniu 1942 roku, w czasie likwidacji getta, cała piątka została wywieziona do Chełmna nad Nerem
i zagazowana. Lajb miał wtedy 44 lata, jego żona – 42, a dzieci
– 16, 15 i 13.
Opracowała Urszula Szot
Dodaj komentarz